Τα πρώτα 30 λεπτά ήταν πολύ ελπιδοφόρα. Καλή δράση, αγωνία, υπέροχη ηθοποιία ... αλλά μόλις εμφανίζεται ένας από τους δευτερεύοντες χαρακτήρες, ο Michael, όλα διαλύονται. Όχι μόνο λόγω της ανασφαλούς και αδέξια μέτριας ερμηνείας του, που μου θύμισε κάποια φθηνή δραματική σαπουνόπερα ή ιστορία αγάπης ... αλλά επειδή αντιπροσωπεύει ένα σημείο εισόδου στο παρελθόν της Ava. Ένα βαρετό...
Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, η Τζούλιαν Μουρ έχει έναν σημαντικό σε βαρύτητα αλλά ασήμαντο σε παρουσία ρόλο. Πρωταγωνίστρια είναι η μικρή Μέιζι, η οποία είναι το επίκεντρο και κατευθύνει τα πάντα σεναριακά στη ταινία. Επίσης, μια ενδιαφέρουσα - αν και όχι ιδιαίτερα απρόβλεπτη - εξέλιξη είναι αυτή που σηματοδοτεί την ταινία και της δίνει ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. Αξιοπρεπής...
Κάλλιο Αργά Παρά Αργότερα (2003)
Γενικά, δεν μου αρέσει ο Τζακ Νίκολσον, αν και σίγουρα πιστεύω ότι είναι πολύ ταλαντούχος ηθοποιός ... έτσι παρακολούθησα αυτήν την ταινία κάπως απρόθυμα μετά από σύσταση ενός φίλου. Προς έκπληξή μου, μου άρεσε. Και εγώ είμαι γυναίκα "μιας συγκεκριμένης ηλικίας" και βρέθηκα να ταυτίζομαι σε αυτήν την ταινία στο πλαίσιο της ηλικίας της Diane Keaton. Γέλασα με δάκρυα με την δημιουργικότητά...