Μία από τις πιο ασυναγώνιστα βαρετές και αδιάφορες ταινίες καταστροφών που έχει δει ποτέ ο κινηματογράφος. Κάνει την ομολογουμένως μέτρια και προβλέψιμη αντίστοιχη ταινία ηφαιστείου - το Η Κορυφή του Δάντη - να μοιάζει με αριστούργημα. Η ίδια η ιστορία είναι αδύναμη και όλες οι αμερικανικές ανοησίες και τα κλισέ του Χόλιγουντ σε κάνουν να αναρωτιέσαι γιατί σπαταλάς τον χρόνο σου...
Περιληπτικά: Οι τραυματισμοί που υπέστησαν δύο στρατιώτες πίσω από τις εχθρικές γραμμές στο Αφγανιστάν ξεκινούν μια σειρά από γεγονότα που περιλαμβάνουν έναν βουλευτή του κογκρέσου, μια δημοσιογράφο κι έναν καθηγητή. Η ταινία αφορά ερωτήσεις και όχι απαντήσεις και είμαστε όλοι ευγνώμονες για αυτό. Όταν τέλειωσε η ταινία, ένιωσα ένα βάρος στο στήθος μου γιατί πιστεύω στην εγκυρότητα...
Σε 60 Δευτερόλεπτα (2000)
Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια διασκευή του σεναρίου της πρωτότυπης και ομώνυμης ταινίας του 1974. Ο Νίκολας Κέιτζ με πολύ μαλλί ακόμα, δεν μπορεί να πει καν πειστικά τις ατάκες του και η σκηνική του παρουσία ταιριάζει περισσότερο σε αυτή ενός κομπάρσου παρά πρωταγωνιστή. Όπως για παράδειγμα συμβαίνει χαρακτηριστικά στη σκηνή έξω από εστιατόριο που δούλευε η μητέρα του, όπου συζητά...