Στην αρχή, ας πούμε τα πρώτα 10 λεπτά, η ταινία φάνηκε να είναι αρκετά υποσχόμενη και πραγματικά σκέφτηκα εκείνη τη στιγμή οτι ο Bautista μπορεί όπως ο Stone Austin ή ο «Rock» να γίνει ο επόμενος σταρ του σινεμά που ξεκινά από το WWE. Αλλά μετά από δέκα λεπτά, συνειδητοποίησα ότι ήταν μια πολύ βαρετή ταινία λόγω ενός πολύ αδύναμου σεναρίου, στοιχειώδους επιπέδου, τόσο βαρετό, τόσο...
Κάθε sequel του Jarhead και χειρότερο. Αμερικανοί στρατιώτες στη Μέση Ανατολή ενάντια σε φανατικούς τζιχαντιστές. Τόσο πρωτότυπο. Σα να βλέπεις shoot-em up στον υπολογιστή, χωρίς να παίζεις εσύ. Ανύπαρκτο σενάριο, αδιάφοροι (και ίσως κακοί) πρωταγωνιστές, καμία σκηνοθεσία σε μια λαίλαπα πυροβολισμών και σκοτωμών χωρίς νόημα.
Μετά τη Λουτσία (2012)
Η δεύτερη σημαντικότερη συνεισφορά του Μεξικού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών του 2012 είναι μια ασυνήθιστα καλή δήλωση του Μεξικού κατά του εκφοβισμού με έναν πειραματικό τρόπο, σε σκηνοθεσία του Michel Franco. Μπορεί να υποστηρίξετε ότι οι καταστάσεις που εξελίσονται εδώ φτάνουν στο άκρο αλλά ο κινηματογράφος έχει την ικανότητα να χρησιμοποιεί αυτό το μαγικό εργαλείο μόνο...