Σπάνια βρίσκω τον εαυτό μου τόσο συγκινημένη από μια ταινία. Γι αυτό και η συγκεκριμένη με εξέπληξε ευχάριστα. Αυτή η ταινία προσφέρει εξαιρετική δράση, εκπληκτική κινηματογραφία και σενάρια που μας κάνουν να σκεφτόμαστε τι σημαίνει να ζούμε, να αγαπάμε, να φοβόμαστε και να ξεπερνάμε το φαινομενικά αδύνατο. Βρέθηκα να γοητεύομαι από τη χημεία μεταξύ των δύο κύριων χαρακτήρων και...
Τι να πω δε κατάλαβα τίποτα. Η ταινία φαινόταν λίγο κουλη απ'την αρχή αλλά έλεγα κάπως θα μας βάλει ο σκηνοθέτης στο νόημα. Αλλά οι σκηνές γινόντουσαν όλο και πιο ακαταλαβιστηκες και οι διάλογοι των πρωταγωνιστών: "τι θέλει να μας πει ο ποιητής"; Αν κάποιος έπιασε το μήνυμα της ταινίας ας μου το πει και μένα έτσι για να μου φύγει η απορία.. 2 ολόκληρες ώρες απορίας!..
Ο Πλανήτης Των Πιθήκων (2001)
Δεν τα κατάφερε ο Τιμ Μπάρτον σ αυτή την επανέκδοση της πρωτότυπης ταινίας του '60 καθώς υστερεί και από την original αλλά και κατά πολύ από τις μεταγενέστερες όπως Η Εξέγερση και Η Αυγή. Το σενάριο μοιάζει λίγο αδέξιο και η σκηνοθεσία φτωχή ακόμα κι αν λάβουμε υπόψη το γεγονός οτι γυρίστηκε 18 χρόνια πριν. Το ίδιο ισχύει και για τον Μαρκ Γουόλμπεργκ που στα νιάτα του δε "γεμίζει"...