Είδα αυτήν την ταινία το '97 στο θέατρο. Παιζόταν μόλις μια εβδομάδα μετά τον Τιτανικό του Κάμερον. Θυμάμαι τα πλήθη που έτρεχαν να δουν τον Τιτανικό και μία σχεδόν άδεια αίθουσα όταν έπαιζε αυτή η ταινία. Αφού την είδα, σκέφτηκα πόσο ανισόρροπη είναι αυτή η δημιουργική πρωτοτυπία έναντι των μεγάλων blockbusters. Αργότερα κατάλαβα ότι τα blockbusters είναι για τις μάζες και ενδιαφέρουσες...
Τι να πούμε τώρα γι αυτή τη ταινία...πρόκειται για την 24η ταινία που σκηνοθέτησε ο Κλιντ Ίστγουντ και από τις λίγες στις οποίες δεν συμμετείχε ως ηθοποιός. Δύο κερδισμένα όσκαρ για τον Σον Πεν και τον Τιμ Ρόμπινς και άλλες 4 υποψηφιότητες. Η δύναμη της ταινίας εκτός από τα τρία μεγάλα ονόματα είναι οι σκοτεινοί χαρακτήρες που υποδύονται. Ο Τιμ Ρόμπινς ζει μέσα στις δικές του δυστυχίες...
Αμερικάνικο Όνειρο (2018)
Χαίρομαι που βλέπω ότι ένα θέμα όπως η μετανάστευση, σε μια εποχή όπου αυτή η ασθένεια εξαπλώνεται πολύ γρήγορα, συζητείται τόσο ειλικρινά στην οθόνη. Και όταν λέω ειλικρινά... υπάρχουν πολλά πράγματα που πρέπει να προσέξετε, ατάκες, χαρακτήρες ή στιγμές. Παρακολουθούμε την ιστορία της Μάρα, μιας Ρουμάνας μετανάστης που προσπαθεί να προσφέρει στο παιδί της την καλύτερη δυνατή ζωή,...