Όταν μιλάμε για κλασικές ταινίες, μιλάμε για το Οι Άθλιοι. Βασισμένη στο ομώνυμο και πασίγνωστο βιβλίο του Βίκτωρ Ουγκώ, πρόκειται για μια ταινία που κυκλοφόρησε δεκάδες φορές για 100 χρόνια, από το 1912 μέχρι το 2012. Αυτή εδώ, είναι μάλλον από τις καλύτερες εκδοχές της, με Λίαμ Νίσον και Τζέφρει Ρας να γεμίζουν απλόχερα τις σκηνές (αν και όχι τόσο έμπειροι τότε). Η ιστορία αναμφίβολα...
Δύο νέοι άνθρωποι προσπαθούν μάταια να μείνουν φίλοι, καθώς ο κατά βάθος έρωτάς τους είναι πιο δυνατός από τη φιλία τους. Χαριτωμένη ταινία, από τις πολύ λίγες ενδιαφέρουσες του είδους. Πέρα από την έλλειψη πρωτοτυπίας του σεναρίου, η απόδοσή του και οι ερμηνείες είναι πολύ καλές. Αυτό που κάνει ιδιαίτερα θετική εντύπωση, είναι οι γρήγοροι και έξυπνοι διάλογοι (στα αγγλικά φυσικά)....
Η Ληστεία (2017)
Καθόλου κακή, την είδα σήμερα στο ΕΡΤ flix. Στην πραγματικότητα θα έλεγα ότι για γαλλική παραγωγή ήταν αρκετά καλή. Ειδικά όταν σκέφτομαι όλες αυτές τις ίδιες ανόητες αμερικανικές ταινίες του ίδιου τύπου που μας βομβαρδίζουν τις τελευταίες δεκαετίες. Οι ηθοποιοί δεν είναι ιδιαίτερα γνωστοί, ούτε μπορούμε να πούμε ότι η ταινία έχει το super σενάριο. Τρεις μικροκακοποιοί αποφασίζουν...