Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...
Για μενα η ταινια υπηρξε ποιητικη ονειρικη με υπεροχες εικονες απο θαλασσα και μεσα σε αυτη τη αμμουδια η πρωταγωνηστρια να περπατα ψαχνωντας για κοχυλια η την αλλαγη της ζωης της . Οι ανθρωποι της εποχης το επαρχιακο περιβαλον του χωριου η πληξη ενος γαμου και ο ερχομος του ερωτα μεσα σε γαλαζιο τουλι που στη συνεχεια βλεπουμε να φευγουν τα χρωμματα και να ερχεται η πραγματικοτητα...
Η Παρακολούθηση (2008)
Ο Σάμιουελ Λ. Τζάκσον εδώ βρίσκεται στον ρόλο ενός ρατσιστή αστυνομικού, του οποίου η ησυχία και οι αρχές διαταράσσονται με τον ερχομό ενός προοδευτικού ζευγαριού στη γειτονιά του, ζευγάρι που υποδύεται ο Πάτρικ Γουίλσον με την Κέρι Ουάσινγκτον. Μικρό το καστ, απλό το σενάριο, ίσα ίσα να περάσει καλά η ώρα μας. Ο πρωταγωνιστής μας Τζάκσον κάνει καλά αυτό που κάνει και γενικά η ταινία...