Απλά αξιολύπητη. 35 χρόνια μετά το αυθεντικό Ghostbusters, το Χόλιγουντ αναμασά ένα εξαιρετικό για την εποχή του σενάριο, με άγνωστους πρωταγωνιστές που δεν έχουν καμία σχέση με τη τότε παρουσία των Μπιλ Μάρει και Σιγκούρνι Γουίβερ. Τα οπτικά εφέ των φαντασμάτων είναι σαφώς και αναμενόμενα καλύτερα, αλλά αυτό που μένει (εκτός από την απογοήτευση) είναι η νοσταλγία για το πρωτότυπο....
Τεχνικά, η ταινία είναι εξαιρετική, με ωραίες σκηνές δράσης και μερικές υπέροχες γωνίες κάμερας που είναι πολύ κοντινές και πιο προσωπικές. Τα διάφορα εφέ χρησιμοποιούνται για να ενισχύσουν τον ρεαλισμό του δράματος, αλλά το κυριότερο είναι ότι ποτέ δεν νιώθετε ότι παρακολουθείτε κάτι ψεύτικο, επομένως είναι αποτελεσματικά στο μέγιστο. Η ταινία είναι σκληρή, βίαιη και επίσης εξαιρετικά...
Το Σύνδρομο του Βερολίνου (2017)
Προφανώς ο τίτλος παραπέμπει στο γνωστό σύνδρομο της Στοκχόλμης όπου τα θύματα απαγωγών αναπτύσσουν κάποια συμπάθεια προς τους απαγωγείς τους. Δεν μπορώ να πω ότι η ταινία ήταν κακή αλλά είχε κάποια λογικά κενά και κυρίως το ερώτημα πως δεν βρήκε κάποιο τρόπο η Τερέζα πάλμερ να διαφύγει από το σπίτι στο οποίο ήταν περιορισμένη, καθώς και το όχι τόσο ξεκάθαρο τέλος του απαγωγέα....