Ο σκηνοθέτης Budreau κάνει μια πολύ ασυνήθιστη προσέγγιση στο θρίλερ της ομηρίας κάνοντας μια ταινία που δεν είναι πραγματικά τόσο συναρπαστική. Δε μοιάζει με το Σκυλίσια Μέρα με τον Αλ Πατσίνο, αλλά περισσότερο σε μια μελέτη χαρακτήρα του οποίου το έγκλημα κατέληξε να αλλάξει όχι μόνο την κατανόηση της εγκληματικής ομηρίας, αλλά και της σύγχρονης λαϊκής γλώσσας. Ο καθένας ξέρει...
Κάτι πήγαινε να γίνει στην αρχή αλλά μετά ήρθε η απογοήτευση. Ταινία με πιτσιρικάδες για τους ανάλογους θεατές. Πολλές υπερβολές, πολλές τρύπες στο σενάριο που έτσι κι αλλιώς δεν είναι και τίποτα ιδιαίτερο. Η εξέλιξη προβλέψιμη με πολλά κλισέ, του καλού, του κακού, του αστυνομικού. Η γνωστή συνταγή που βλέπουμε εδώ και χρόνια, καμία πρωτοτυπία. Πρώτη προβολή σήμερα στην ΕΡΤ2 που...
Το Πείραμα του Στάνφορντ (2015)
Ένα τίποτα με μόνο τηλεοπτικό κοινό που να μπορεί να την δει, το αμερικάνικο. Κι ενώ η αρχή φαίνεται ενδιαφέρουσα, η εξέλιξη προδίδει τη ταινία καθώς κινείται σε καταστάσεις που ΔΕΝ μας ενδιαφέρουν. Και δεν μας ενδιαφέρουν γιατί εντάξει, δεν είναι και τόσο σημαντικό ένα τέτοιο πείραμα για να μάθουμε και τα αποτελέσματα. Ίσως ο μόνος λόγος που τη δίνει κάποια βαρύτητα είναι οτι αναφέρεται...