Πολύ τρυφερή! Απίστευτα τοπία ,ωραίο θέμα. Την παρακολούθησα με ενδιαφέρον. Ο σκηνοθέτης κρατούσε ισορροπία ανάμεσα στην πλοκή και την σκιαγράφηση των χαρακτήρων και κατάφερε να μην γίνει φτηνό μελό. Νοερά ένιωθα να βρίσκομαι σε αυτήν την περιοχή . Με πόση αγάπη προσέγγισε το θέμα των έμβιων ,τη συμμετοχή της μητέρας φύσης και την παρέμβαση του ανθρώπινου στοιχείου. Επίσης...
Το θέμα με τις ιστορίες αυτές είναι ότι είναι ιδανικές για επαναφορές ηρώων και χιούμορ... αλλά όχι ιδανικές για σοβαρές πλοκές ή χαρακτήρες. Εν πάση περιπτώσει, μου άρεσε να βλέπω τους παλιούς χαρακτήρες να επιστρέφουν και να μας διασκεδάζουν, αλλά αυτή ήταν η λιγότερο αγαπημένη μου από τις spiderman ταινίες της Marvel. Οι προηγούμενες ιστορίες, ειδικά οι πρώτες, λειτούργησαν καλά...
Ηφαίστειο (1997)
Μία από τις πιο ασυναγώνιστα βαρετές και αδιάφορες ταινίες καταστροφών που έχει δει ποτέ ο κινηματογράφος. Κάνει την ομολογουμένως μέτρια και προβλέψιμη αντίστοιχη ταινία ηφαιστείου - το Η Κορυφή του Δάντη - να μοιάζει με αριστούργημα. Η ίδια η ιστορία είναι αδύναμη και όλες οι αμερικανικές ανοησίες και τα κλισέ του Χόλιγουντ σε κάνουν να αναρωτιέσαι γιατί σπαταλάς τον χρόνο σου...