Προφανώς ο τίτλος παραπέμπει στο γνωστό σύνδρομο της Στοκχόλμης όπου τα θύματα απαγωγών αναπτύσσουν κάποια συμπάθεια προς τους απαγωγείς τους. Δεν μπορώ να πω ότι η ταινία ήταν κακή αλλά είχε κάποια λογικά κενά και κυρίως το ερώτημα πως δεν βρήκε κάποιο τρόπο η Τερέζα πάλμερ να διαφύγει από το σπίτι στο οποίο ήταν περιορισμένη, καθώς και το όχι τόσο ξεκάθαρο τέλος του απαγωγέα....
Τι συμβαίνει όταν παίρνετε μια κλασική αγαπημένη κωμωδία, τη δώσετε σε δύο σκηνοθέτες χωρίς εμπειρία σε ταινίες μεγάλου μήκους, βάλτε δύο ηθοποιούς με ελάχιστη χημεία, βάλτε ολόκληρη την πλοκή στο τρέιλερ και στη συνέχεια, την βγάλετε στους κινηματογράφους; Ανακαλύπτετε έναν ολόκληρο κόσμο ανθρώπων, ειδικά οπαδούς του πρωτότυπου, που αναρωτιούνται γιατί οι παραγωγοί ασχολήθηκαν....
Η Δύναμη της Αλήθειας (2018)
Έμεινα έκπληκτος για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας. Ήξερα ότι ένα αεροπλάνο καταρρίφθηκε και η Κριμαία καταλήφθηκε από τους Ρώσους και ότι υπήρχε κάποιο είδος συνεχιζόμενης σύγκρουσης, αλλά δεν ήμουν προετοιμασμένος για αυτό. Περιγράφηκε κάπου ως μαύρη κωμωδία αλλά δεν βρήκα τον εαυτό μου καν να χαμογελά. Μπορεί να υπάρχει ένα γελοίο στοιχείο στην καφκική τρέλα που απεικονίζεται...