Και να ο νικητής των νεανικών ταινιών για το 2012, μια 20-κάτι μουσικο-χορευτική ταινία γύρω από αντίπαλες ομάδες κοριτσιών a cappella που εξελίσεται στο κολέγιο Barden. Αν και προφανώς κινείται στα αμερικανικά πρότυπα τέτοιων ταινιών το καστ κερδίζει το κοινό καθώς τα κορίτσια ως επί το πλείστον, είναι αληθινά αστεία, περίεργα, αυθεντικά και συναρπαστικά. Η μουσική και ο χορός...
Λίγο αφότου ο Τσάκι Τσαν αποφάσισε να γίνει εμπορικός. Εκτός από πολύ καλό ξύλο, κάνει και τα υπόλοιπα πολύ καλά. Δε θα το παρεξηγήσουμε όμως πολύ, ήταν η εποχή της άνθισης αυτών των ταινιών δράσης με ήρωες χαρακτήρες που βαράνε χωρίς να παθαίνουν το παραμικρό. Γουίλις, Σβανζενέγκερ, Σταλόνε, Βαν Νταμ, Σιγκάλ, Λούγκρν, Νόρις κτλ κτλ
Ξεχασμένη Αγάπη (2023)
Ίσως η καλύτερη ταινία που έχω ποτέ δει. Η πλοκή δεν κάνει κοιλιά, εξελίσσεται φυσικά και ανατρεπτικά, τα κουστούμια υπέροχα, τα δε σκηνικά και αυτοκίνητα εποχής είναι εξαιρετικά. Οι δε ηθοποιοί δίνουν ρεσιτάλ. Η Νέμεσις καραδοκεί, μα δεν τιμωρεί, αλλά δικαιώνει. Ακόμη και η προετοιμασία των επεμβάσεων δείχνει φυσική για την εποχή που το έργο διαδραματίζεται. Τη συνιστώ ανεπιφύλακ...