Και πάλι μια ταινία new wave girl power, όπου οι αρσενικοί χαρακτήρες είναι άχρηστοι, (ο κακός βασιλιάς έχει μια μόνο σοβαρή ατάκα), αλλά ο κύριος χαρακτήρας -η πρωταγωνίστρια δηλαδή - είναι έξυπνος, δυνατός και επιδέξιος χωρίς καμία εξήγηση πως και η μόνη αμαρτία του κύριου κακού χαρακτήρα - πάλι στη πρωταγωνίστρια αναφέρομαι - είναι ότι θέλει να προστατεύσει την οικογένειά...
Όταν οι άνθρωποι καταλήγουν σε ευάλωτες θέσεις, μπορεί να συμβούν άσχημα πράγματα. Αυτή είναι μια ταινία ανθρώπινης αλληλεπίδρασης που μας δείχνει ανθρώπους με πίστη, να συναντιούνται και να παίρνουν κουράγιο ο ένας από τον άλλο. Η Φράνσις Μακ Ντόρμαντ έχει γίνει κορυφαία ηθοποιός. Δεν είναι ελκυστική με την κλασική έννοια του κινηματογράφου, αλλά έχει ένα από τα πιο εκφραστικά...
Μέσα απ' το Παράθυρο (2022)
Ειλικρινά, μέχρι το 35ο λεπτό σχεδόν ήθελα να σταματήσω να το παρακολουθώ... Αφού άντεξα το crange κομμάτι, ωστόσο, βρήκα στοιχεία που ικανοποίησαν τον διψασμένο για αγάπη/δράμα έφηβο μέσα μου. Η ταινία είναι καλοδουλεμένη με όμορφη σκηνοθεσία και κινηματογράφηση, όμορφους ηθοποιούς που σε πείθουν για την ιστορία τους με τη χημεία τους και την εξαιρετική μουσική επιλογή που υποστηρίζει...