Στην αρχή, ας πούμε τα πρώτα 10 λεπτά, η ταινία φάνηκε να είναι αρκετά υποσχόμενη και πραγματικά σκέφτηκα εκείνη τη στιγμή οτι ο Bautista μπορεί όπως ο Stone Austin ή ο «Rock» να γίνει ο επόμενος σταρ του σινεμά που ξεκινά από το WWE. Αλλά μετά από δέκα λεπτά, συνειδητοποίησα ότι ήταν μια πολύ βαρετή ταινία λόγω ενός πολύ αδύναμου σεναρίου, στοιχειώδους επιπέδου, τόσο βαρετό, τόσο...
Ο Μάκης Παπαδημητρίου είναι πολύ καλός εδώ και ομολογουμένως του πάει ο ρόλος (και φυσιογνωμικά) αυτός. Άλλωστε, αυτός κρατά την ταινία μόνος του στα χέρια του, οι υπόλοιποι είναι απλά κομπάρσοι. Η ιστορία είναι πολύ ενδιαφέρουσα, όσο και το τέλος (πράγμα σπάνιο, αλλά ποιός δεν θα θελε να μάθει τι απέγιναν οι δύο πρωταγωνιστές) αλλά υπάρχουν υπερβολές. Υπάρχει πολύ γυμνό (άχρηστο)...
Django, ο Τιμωρός (2012)
Γιατί ο Quentin Tarantino είναι ένας από τους πιο εμβληματικούς σκηνοθέτες του 21ου (και του τέλους του 20ου αιώνα); Εξ αιτίας τέτοιων αριστουργημάτων. Ο Ταραντίνο αψηφά τους νόμους της ταινίας, τους πυροβολεί με τον δικό του τρόπο, όπως θέλει. Επικεντρώνεται πάντα στο είδος θρίλερ-δράσης από το Reservoir Dogs μέχρι το Inglourious Basterds. Ωστόσο, το Django Unchained είναι η πρώτη...