Η ταινία είναι αξιόλογη και αν αρχίσετε να τη βλέπετε πολύ γρήγορα καταλαβαίνετε ότι δεν έχει σχέση με τις χολιγουντιανές μπούρδες που μας βομβαρδίζουν εδώ και δεκαετίες. Άλλωστε είναι βρετανική παραγωγή. Καλογυρισμένη με πολύ ωραίο ήχο και μουσική επένδυση και με ένα πρωτότυπο σενάριο. Φυσικά έχει την γνωστή υπερβολή του πρωταγωνιστή ήρωα, τις μυστικές υπηρεσίες, τους τρομοκράτες...
Ο Σάμιουελ Λ. Τζάκσον εδώ βρίσκεται στον ρόλο ενός ρατσιστή αστυνομικού, του οποίου η ησυχία και οι αρχές διαταράσσονται με τον ερχομό ενός προοδευτικού ζευγαριού στη γειτονιά του, ζευγάρι που υποδύεται ο Πάτρικ Γουίλσον με την Κέρι Ουάσινγκτον. Μικρό το καστ, απλό το σενάριο, ίσα ίσα να περάσει καλά η ώρα μας. Ο πρωταγωνιστής μας Τζάκσον κάνει καλά αυτό που κάνει και γενικά η ταινία...
Ο Στρίγγλος που Έγινε Αρνάκι (1968)
Εδώ μιλάμε για μία κλασσική κωμωδία του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου που όσες φορές και να τη δεις, πάντα είναι το ίδιο ευχάριστη και διασκεδαστική όπως την πρώτη φορά! Αξέχαστες ερμηνείες, αξέχαστες ατάκες, αξέχαστο το σπίτι του κυρίου Πετροχείλου και αξέχαστη η μουσική του Γιώργου Κατσαρού. Είναι τόσο κρίμα να βλέπουμε τέτοιες αξιόλογες ταινίες που γυρίστηκαν 50 χρόνια...