Είδα αυτήν την ταινία το '97 στο θέατρο. Παιζόταν μόλις μια εβδομάδα μετά τον Τιτανικό του Κάμερον. Θυμάμαι τα πλήθη που έτρεχαν να δουν τον Τιτανικό και μία σχεδόν άδεια αίθουσα όταν έπαιζε αυτή η ταινία. Αφού την είδα, σκέφτηκα πόσο ανισόρροπη είναι αυτή η δημιουργική πρωτοτυπία έναντι των μεγάλων blockbusters. Αργότερα κατάλαβα ότι τα blockbusters είναι για τις μάζες και ενδιαφέρουσες...
Με την παράδοξή του αφήγηση και το υπερβολικά γυαλισμένο μελόδραμά του, η ταινία κινδυνεύει να φανεί περισσότερο ως παραγωγή του Χόλιγουντ παρά μια γαλλική ρομαντική ιστορία. Ο σκηνοθέτης Benoit Jacquot σίγουρα παίζει με το παραπάνω το χαρτί της αγωνίας, καθώς προσπαθεί να οδηγήσει τον κύριο χαρακτήρα μακριά από την ειρωνική αλήθεια που σίγουρα θα τον στείλει πέρα από τα άκρα και...
Όλα τα Λεφτά του Κόσμου (2017)
Θα μπορούσε να ήταν ένα ανθρώπινο δράμα μεγάλης έντασης, αντί να είναι μια ταινία φτιαγμένη με προθέσεις που δεν αποκαλύπτονται ποτέ. Παραπλανητική για τον πραγματικό κόσμο, όσον αφορά την παραγωγή ταινιών, είναι απολύτως αποδεκτό να κάνει οτιδήποτε για να παρασύρει τους θεατές. Πιθανώς οι άνθρωποι του μάρκετινγκ πίστευαν ότι μια λεπτομερής κοπή ενός αυτιού μπορεί να το πετύχει...