Είδα αυτήν την ταινία το '97 στο θέατρο. Παιζόταν μόλις μια εβδομάδα μετά τον Τιτανικό του Κάμερον. Θυμάμαι τα πλήθη που έτρεχαν να δουν τον Τιτανικό και μία σχεδόν άδεια αίθουσα όταν έπαιζε αυτή η ταινία. Αφού την είδα, σκέφτηκα πόσο ανισόρροπη είναι αυτή η δημιουργική πρωτοτυπία έναντι των μεγάλων blockbusters. Αργότερα κατάλαβα ότι τα blockbusters είναι για τις μάζες και ενδιαφέρουσες...
Δύο νέοι άνθρωποι προσπαθούν μάταια να μείνουν φίλοι, καθώς ο κατά βάθος έρωτάς τους είναι πιο δυνατός από τη φιλία τους. Χαριτωμένη ταινία, από τις πολύ λίγες ενδιαφέρουσες του είδους. Πέρα από την έλλειψη πρωτοτυπίας του σεναρίου, η απόδοσή του και οι ερμηνείες είναι πολύ καλές. Αυτό που κάνει ιδιαίτερα θετική εντύπωση, είναι οι γρήγοροι και έξυπνοι διάλογοι (στα αγγλικά φυσικά)....
Αμερικανικό Εργοστάσιο (2019)
Παρά το ότι από πίσω είναι το ζεύγος Ομπάμα , το ντοκιμαντέρ αυτό θα έπρεπε να παιχτεί σε κάθε σωματείο και να το δεί κάθε εργαζόμενος . Η δυστοπία δεν πρόκειται να έρθει στο μέλλον , είναι εδώ .Η Κίνα είναι η χαρά του σημερινού καπιταλιστή . Δεν ξέρω αν υπάρχει εργατικό κίνημα στην Κίνα που θα έβαζε καινούργιες βάσεις για όλο τον κόσμο ...Αν δεν υπάρχει πάει να πει ότι την έχου...