Εξαιρετική ταινία. Υπέροχη ταινία. Ταινία τροφοδότης συναισθημάτων ,χορταστικων συναισθημάτων και με γλυκιά επίγευση καλοσύνης αλλά και ταυτόχρονα καλώς εννοούμενης ζήλειας στην αγάπη, τύπου γιατί όχι και εγώ... Ο Έλληνας Χανκς (υπόδειγμα Έλληνα και όχι εληναρά) για άλλη μια φορά λες και είναι φτιαγμένος για τον ρόλο, τόσο πολύ,που αποδεικνύει ότι τελικά ο καλός ηθοποιός ταιριά...
Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...
Φόνος στο Λευκό Οίκο (1997)
Έλεος πια με αυτές τις κακογραμμένες ταινίες δράσης του Γουέσλει Σνάιπς, ο οποίος έχει γίνει πάμπλουτος με τα χαμηλά στάνταρτνς του μέσου αμερικανού θεατή. Και πόσες φορές πια πρέπει να μας απασχολήσει η ζωή ενός αμερικανού προέδρου κάτω από τη σκέπη του Λευκού Οίκου; Προτιμήστε κάτι άλλο by far