Όπως συνήθως, μια τέλεια παράσταση από τη μεγάλη ηθοποιό Ιζαμπέλ Χούπερτ. Ίσως να είναι ο κύριος λόγος για τους θεατές να δούνε αυτήν (τη μάλλον περιττή κατά τα άλλα) ταινία ούτως ή άλλως. Υποθέτω επίσης, οτι ο Verhoeven και ο Birke θα μπορούσαν να εμπιστευτούν την Huppert, ότι κατά κάποιον τρόπο θα σώσει την υπερφορτωμένη πλοκή. Και ναι, το έκανε. Αρκετά καλά στη πραγματικότητα....
Μιλάμε για το απόλυτο τίποτα. Μια ηλίθια σε σενάριο ανώμαλη ταινία, πιθανόν για να κάνει εντύπωση ο σκηνοθέτης. Γεμάτο αηδιαστικές σκηνές οι οποίες δεν χρειάζονται και δεν καταλαβαίνω τον λόγο που είναι τόσο μα τόσο αηδιαστική. Να ήταν έαν splatter με zombie θα είχε νόημα. Οσκαρ βλακείας πραγματικά
House of Cards - Season 6 (2018)
Σαρώνει το Netflix με τις τηλεοπτικές σειρές κι αυτή ήταν μια από τις πιο επιτυχημένες του. Προσφιλές θέμα των Αμερικανών η πολιτική, ικανό να κρατήσει ένα τεράστιο κοινό μπροστά από τους τηλεοπτικούς δέκτες για έξι χρόνια. Υπερβολική σε όλα της, μακράν της πραγματικότητας, διηγείται τις ίντριγκες και τα σκάνδαλα της αμερικανικής πολιτικής και των προσώπων της. Αν το δούμε αυστηρά...