Το «Ποταμόπλοιο» δεν είναι ένα συμβατικό ντοκιμαντέρ. Η ιστορά μας γλιτώνει από τους ψυχρούς τοίχους των ψυχιατρείων και τις ομιλίες των θεραπευτών, όχι ότι δεν έχουν ενδιαφέρον, αλλά προέρχονται απαραίτητα από ανθρώπους που «ξέρουν καλύτερα». Αντίθετα, ο Philibert επιμένει να κρατάμε το ανθρώπινο επίπεδο, παρουσιάζοντάς μας αληθινούς ανθρώπους, Αυτή η μαγεία οφείλεται στο μέρος...
Αν δεν υπήρχε η Marvel από πίσω, αμφιβάλω αν αυτή η ταινία θα είχε φτάσει στα αυτιά μας. Ένα χωρίς νόημα σενάριο, ακόμα και για μια ταινία επιστημονικής φαντασίας, με μόνο σκοπό να μας γνωρίσει ακόμα ένα χαρακτήρα της Marvel (άσε που οι περισσότεροι τον γνωρίζουν εδώ και χρόνια από το Contest of Champions), χωρίς καμία συνοχή ή πλοκή και με πρωταγωνιστή τον Τομ Χάρντι, εντελώς ακατάλληλο...
Ο Άλλος Μου Εαυτός (2011)
Μετα δυσκολίας μπορώ να χαρακτηρίσω την ταινία οικογενειακή, αφού το σενάριο πείθει ηλικίες με μονοψήφιο νούμερο. Ούτε και ο προφανής συμβολισμός της κούκλας πείθει. Προφανώς στην Αμερική το μοτίβο δουλεύει, αφού πληρώθηκαν τόσα μεγάλα ονόματα για να συμμετέχουν. Θα την έβλεπα μόνο παραμονή Χριστουγέννων το μεσημέρι με τη μικρή μου κόρη στα πρόθυρα ύπνου. Τίποτα παραπάνω