Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...
Δεν ενθουσιάστηκα. Ο Φρανκ Γκρίλο δε γεμίζει τα πλάνα ως πρωταγωνιστής, ειδικά στο ρόλο του ήρωα που ως συνήθως δε παθαίνει τίποτα. Η επικίνδυνη περιπλάνηση και η συνεχής καταδίωξη των κεντρικών ηρώων στο Λος Άντελες μου θύμισε αρκετά το Cloverfield. Γενικά, μια χλιαρή ταινία, βασισμένη σ ένα ομολογουμένως ενδιαφέρον σενάριο που ανακυκλώνεται όμως στα συνεχή sequel του και βρίσκει...
Shazam! Η Οργή των Θεών (2023)
Οι χαρακτήρες του Billy και του Freddy δεν είναι τόσο ενδιαφέροντες όσο ήταν στην πρώτη ταινία. Η ρομαντική πλοκή του Φρέντυ είναι πολύ τυπική και μάλλον αδιάφορη. Η όλη ιστορία είναι πολύ προβλέψιμη όπως και τα πάντα για όλους τους κακούς. Η συγγραφή αυτής της ταινίας φταίει. Κανένας από τους κακούς δεν αισθάνεται πραγματική απειλή ακόμα και με την καταστροφή και τα κίνητρά του....