Η πλοκή της ταινίας μοιάζει με το "Κάθε Φορά, Πρώτη Φορά" με τη Ντρου Μπάριμορ, όπου μια γυναίκα ξυπνά κάθε πρωί ξεχνώντας όλα όσα συνέβησαν στο παρελθόν της, μετά το ατύχημα που προκάλεσε την αμνησία της. Ωστόσο, η ταινία κάνει καλή δουλειά κρατώντας ζωντανό το ενδιαφέρον του κοινού, μαντεύοντας συνεχώς ποιος χαρακτήρας είναι αληθινός και ποιος είναι ο κακός της υπόθεσης, μέχρι...
Πολύ κακό για το τίποτα. Αναμφισβήτητα πολλά μεγάλα ονόματα στο καστ κι αυτός είναι ίσως ο μόνος λόγος να δεις τη ταινία. Ο Ίθαν Χοκ ποτέ δε μου γέμιζε το μάτι, αλλά αυτό είναι προσωπικό. Ο Εντ Χάρις σε ρόλο που ξεφεύγει από τα στάνταρτ του. Η "Βασίλισσα" Γιόβοβιτς πανέμορφη ακόμα και στα 40 της ίσως μένει το μόνο αξιοθέατο σε αυτή τη ταινία
Οι Ναυαγοί (2015)
Δεν είναι κακή ταινία, το μόνο πρόβλημα είναι ότι κανείς από αυτούς δεν μοιάζει να βρίσκεται στη θάλασσα για 119 ημέρες. Θα το θεωρήσω ως σφάλμα παραγωγής, για παράδειγμα, ταινίες όπως το Cast Away, το Life of Pi, ... οι ηθοποιοί σταδιακά μοιάζουν σαν να έχουν χαθεί στη θάλασσα για τόσο καιρό (αδυνατισμένοι, μαυρισμένοι , αφυδατωμένοι, με βρώμικα μακριά μαλλιά και βρώμικα σκισμένα...