Η Τζόντι Φόστερ είναι καταπληκτική ως συνήθως παίζοντας μία μηχανικό αεροσκαφών, τη πρόσφατη χήρα και μητέρα ενός κοριτσιού, που αντιμετωπίζει τον τρόμο και τον φόβο καθώς βρίσκεται σε μία πτήση από τη Γερμανία προς τη Νέα Υόρκη: η κόρη της εξαφανίζεται και κανείς δεν παραδέχεται ότι την έχει δει ποτέ μέσα στο αεροπλάνο. Ηθελημένα ή όχι, η ταινία παίρνει τη βάση από το λατρεμένο...
Αδιάφορη όπως και οι πρωταγωνιστές της για ένα τόσο σοβαρό θέμα. Μην περιμένετε να δείτε αληθοφανείς σκηνές καταστροφής όπως θα περίμενε κανείς σε μια ταινία με θέμα την 11/9, καθώς το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας είναι γυρισμένο στον χώρο που εγκλωβίστηκαν οι παραπάνω αστυνομικοί ή στα σπίτια των συγγενών τους. Καμία αγωνία, καμία πλοκή, κανένα δράμα, καμία ερμηνεία, κανένα οπτικό...
Τσέρνομπιλ (2019)
Θυμάμαι καλά τη δεκαετία του 1980 και μπορώ να πω ότι οι συγγραφείς αυτής της ταινίας έκαναν μια τεράστια δουλειά για να δείξουν κάθε λεπτομέρεια του στο πως έμοιαζε ο κόσμος στην εποχή της Σοβιετικής ένωσης. Τα τηλέφωνα, τα ρούχα, τα μαλλιά, το ραγισμένο χρώμα στα περβάζια των παραθύρων, ακόμη και το τζάμι της πόρτας είναι παρόμοιο με αυτό που θυμάμαι. Αλλά το πιο σημαντικό πράγμα...