Ποιος θα πίστευε ότι οι σκηνές δύο ελαφιών, που κινούνται αργά μέσα από ένα χιονισμένο δάσος, θα μπορούσαν να είναι τόσο σημαντικές; Εκτός από τα όμορφα πλάνα της φύσης, υπάρχει ένα ιδιαίτερο νόημα σε αυτές, όταν αποδεικνύεται ότι και οι δύο πρωταγωνιστές ονειρεύονται οτι είναι ελάφια. Αυτή είναι η μαγεία του κινηματογράφου: να δίνει στις εικόνες ένα βαθύτερο συναισθηματικό νόημα...
Ειδικότητα έχει αποκτήσει ως φαίνεται ο Ντουέιν Τζόνσον στις ταινίες καταστροφής καθώς μετά το San Andreas θα ακολουθήσουν τα Rampage και Ουρανοξύστης. Η ταινία πρόκειται για μια σχεδόν πιστή αντιγραφή του 2012 με τον Τζον Κιούσακ, όπου τα πάντα γκρεμίζονται ΑΚΡΙΒΩΣ μετά την έλευση του εκάστοτε ήρωα, ο οποίος είναι μεν ένας συνηθισμένος άνθρωπος, καταφέρνει δε να σώσει τον εαυτό...
Εκδίκηση (2015)
Την είδα χθες. Δε ξέρω από που προκύπτει αυτό το 6.7 της βαθμολογίας. Οι βασικοί χαρακτήρες ήταν σχεδόν αδιάφοροι, ακόμα και ο Χόπκινς υποτονικός. Η πρωταγωνίστρια Τζούλια Στάιλς σαν να μην υπήρχε στη ταινία. Το μόνο αξιοσημείωτο νομίζω ήταν το βαρύ mood της ταινίας, το οποίο λόγω του καιρού που εξελισοταν η ταινία, ήταν όντως "βαθύ" δραματικό