Ο κορεατικός κινηματογράφος παράγει καλές ταινίες που πολλοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν. Έχοντας δει το Παράσιτα, αποφάσισα να ρίξω μια ματιά σε αυτήν την τόσο αναγνωρισμένη ταινία. Ο πρωταγωνιστής του Το Παιχνίδι με τη Φωτιά είναι ένας αφελής νεαρός Κορεάτης, ο Jongsu, που συμμετέχει σε μια ζωή που γίνεται σταδιακά πιο ενδιαφέρουσα σε κάθε σκηνή, αλλά δεν παθιάζεται μέχρι να ερωτευθεί...
Το θέμα με τις ιστορίες αυτές είναι ότι είναι ιδανικές για επαναφορές ηρώων και χιούμορ... αλλά όχι ιδανικές για σοβαρές πλοκές ή χαρακτήρες. Εν πάση περιπτώσει, μου άρεσε να βλέπω τους παλιούς χαρακτήρες να επιστρέφουν και να μας διασκεδάζουν, αλλά αυτή ήταν η λιγότερο αγαπημένη μου από τις spiderman ταινίες της Marvel. Οι προηγούμενες ιστορίες, ειδικά οι πρώτες, λειτούργησαν καλά...
Έχουμε Πάπα! (2011)
Είναι εύκολο να κοροϊδεύεις την καθολική εκκλησία, αλλά η σάτιρα συχνά επαναλαμβάνεται και γίνεται μάλλον βαρετή. Οι Monty Python είναι εν μέρει υπεύθυνοι γι' αυτό. Εντάξει, λοιπόν εδώ, ένας πάπας εκλέγεται αλλά αντί να παρουσιαστεί στις μάζες έξω από τον καθεδρικό ναό του Αγίου Πέτρου, παθαίνει νευρικό κλονισμό. Προσλαμβάνεται ψυχοθεραπευτής, αλλά ο πάπας δραπετεύει. Και βρίσκεται...