Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια διασκευή του σεναρίου της πρωτότυπης και ομώνυμης ταινίας του 1974. Ο Νίκολας Κέιτζ με πολύ μαλλί ακόμα, δεν μπορεί να πει καν πειστικά τις ατάκες του και η σκηνική του παρουσία ταιριάζει περισσότερο σε αυτή ενός κομπάρσου παρά πρωταγωνιστή. Όπως για παράδειγμα συμβαίνει χαρακτηριστικά στη σκηνή έξω από εστιατόριο που δούλευε η μητέρα του, όπου συζητά...
Προφανώς ο τίτλος παραπέμπει στο γνωστό σύνδρομο της Στοκχόλμης όπου τα θύματα απαγωγών αναπτύσσουν κάποια συμπάθεια προς τους απαγωγείς τους. Δεν μπορώ να πω ότι η ταινία ήταν κακή αλλά είχε κάποια λογικά κενά και κυρίως το ερώτημα πως δεν βρήκε κάποιο τρόπο η Τερέζα πάλμερ να διαφύγει από το σπίτι στο οποίο ήταν περιορισμένη, καθώς και το όχι τόσο ξεκάθαρο τέλος του απαγωγέα....
Για Πάντα (2020)
Αγαπώ πολύ τον Γιάννη Τσιμιτσέλη και την Κατερίνα Γερονικολου και θα ήθελα πολύ να δω αυτήν την ταινία.Βεβαια νομίζω πως απαγορεύεται για τα παιδιά και είμαι μόλις 12 ετών.Θα προσπαθήσω να πείσω τη μαμά μου να πάμε αλλά δεν το βλέπω.Πσντως ότι και να γίνει εγώ θα τους στηρίζω και θα τους αγαπάω ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!!!