Πρόκειται για μια πολύ ενδιαφέρουσα ταινία που δίνει στον Viggo Mortensen την ευκαιρία να λάμψει ως σκηνοθέτης και ακόμη περισσότερο επιτρέπει στον Lance Henrikson να λάμψει ως ηθοποιός, γιατί στο τέλος, ο Lance κλέβει την παράσταση ως τον άξεστο πατέρα που καταρρέει από τα γηρατειά, αλλά τα 2 μεγάλα παιδιά του δείχνουν υπομονή και ανοχή μαζί του. Όπως πολλές ταινίες στις μέρες...
Το δράμα είναι υποτιμημένο, η ένταση είναι λεπτή και οι χαρακτήρες είναι και οι δύο ξεχωριστοί και πιστευτοί. Ειδική μνεία για την Κρίστεν Στιούαρτ, που καταφέρνει να είναι δώδεκα πράγματα ταυτόχρονα - τραγική αλλά όχι αξιολύπητη, δυνατή, γοητευτική, αστεία, ασυνήθιστα σέξι και χωρίς κανένα από τα κλισέ συσχετισμένο με οποιαδήποτε από τις διαβόητες ψυχικές ασθένειες του Χόλιγουντ....
Άργκαϊλ (2024)
Υπάρχουν κάποιες ταινίες στις οποίες δίνεις 2 ή 3 βαθμούς, αλλά απολαμβάνεις την ταινία και τη βρίσκεις διασκεδαστική. Αυτή εδώ είναι μια από αυτές τις ταινίες. Η ταινία είναι εξαιρετικά διασκεδαστική. Πέρασα υπέροχα στο σινεμά. Ναι, τα εφέ στην ταινία είναι τρομερά. Ναι, είναι παρωδία. και ναι, κάποιες φορές παραείναι παρωδία! Ωστόσο, ήταν επίσης παράλογα αστείο και ίσως χαζό και...