Αν και ποτέ δε μου άρεσαν τέτοια ψυχολογικά θρίλερ με πνεύματα κτλ, τη πρώτη φορά που το είδα στο σινεμά είχα μείνει άφωνος. Κάθε φορά που το βλέπω ξανά από τότε, μου κάνει εντύπωση κάθε φορά. Σκηνοθεσία, ήχος, σενάριο, όλα είναι τόσο προσεγμένα. Καμία σχέση με όλα τα υπόλοιπα εμπορικά θρίλερ-τρόμου
Όποιος βρει την ανάγκη να διαλέξει μια πολιτική πλευρά se αυτήν την ταινία πρέπει να κουνήσει το κεφάλι του! Γυρίστηκε για να αποκαλέσει βασικά όλους ανόητους αν βασίζουν ολόκληρη τη ζωή τους σε πολιτικά ιδεολογικά σκουπίδια. Είναι μια καθαρά χωρίς-πολλή-σκέψη ψυχαγωγία και οι συγγραφείς Nick Cuse και Damon Lindelof το απέδωσαν στο έπακρο! Θα ήθελα να δω περισσότερα! Η σκηνοθεσία...
Διαζύγιο Θανάτου (2002)
Το «Διαζύγιο Θανάτου» είναι μάλλον ένα ριμέικ του μεγάλου «Ραντεβού στο Παρίσι», αλλά τελικά (όπως θα δείτε κι εσείς) δεν του αξίζει. Για να είμαι ειλικρινής, δεν καταλαβαίνω γιατί έπρεπε να ξανακάνουν την original ταινία αφού αυτή είναι μεγαλειώδης μέχρι σήμερα, τόσο ως θρίλερ Χίτσκοκ όσο και ως κωμωδία. Αλλά το έκαναν ξανά, και όπου στην αρχική ταινία πρωταγωνιστούσε ο Cary Grant...