Θυμάμαι καλά τη δεκαετία του 1980 και μπορώ να πω ότι οι συγγραφείς αυτής της ταινίας έκαναν μια τεράστια δουλειά για να δείξουν κάθε λεπτομέρεια του στο πως έμοιαζε ο κόσμος στην εποχή της Σοβιετικής ένωσης. Τα τηλέφωνα, τα ρούχα, τα μαλλιά, το ραγισμένο χρώμα στα περβάζια των παραθύρων, ακόμη και το τζάμι της πόρτας είναι παρόμοιο με αυτό που θυμάμαι. Αλλά το πιο σημαντικό πράγμα...
Πρόκειται για μία από τις πιο εκπληκτικές και φιλοσοφικά τολμηρές πολεμικές ταινίες που έχουν φτιαχτεί ποτέ, με τεράστια (σήμερα, αλλά και τότε) ονόματα ηθοποιών. Το 1978, ο Terrence Malick ως σεναριογράφος έγραψε το επιτυχημένο κλασικό "Ημέρες ευτυχίας". Για τα επόμενα 20 χρόνια μετά την κυκλοφορία του, ο Malick δεν έκανε ούτε μία ταινία, μέχρι την κυκλοφορία αυτού του έπους του...
Μπρίτζερτον (2020)
Γενικά είμαι οπαδός των μυθιστορημάτων. Η Τζούλια Κουίν φημίζεται για το πνεύμα της και ο χαρακτήρας της - η Lady Danbury - είναι μια ιδιαίτερα αγαπητή και κλασική γυναικεία μορφή που πρωταγωνιστεί σε αυτή την ταινία. Όποιος έχει προσαρμόσει τα βιβλία της για το Netflix στερείται οποιουδήποτε πνεύματος σε τραγικό βαθμό. Το γράψιμο είναι απαίσιο και ασύμφωνο με τα μυθιστορήματα...