Η ιδέα της μεταφοράς της συνείδησής σε ένα νέο σώμα έχει τεράστιες δυνατότητες διερεύνησης μελλοντικών ηθικών επιπτώσεων και πώς θα επηρεάσει την κοινωνία και τα άτομα. Κανένα από αυτά δεν διερευνήθηκε. Αντίθετα, μόλις ολοκληρώθηκε η "μετανάστευση" του πνεύματος, παίρνουμε ένα βαρετά προβλέψιμο ταξίδι στο Χόλιγουντ ενός τυπικού άντρα που κάνει ό, τι μπορεί για να σώσει το παιδί...
Αν έχετε δει την Τριλογία του Bourne και μετά δείτε αυτό εδώ, θα απογοητευτείτε σοβαρά. Είναι μια πολύ φτωχή εκδοχή! Αυτή η ταινία προσπαθεί να είναι ό, τι ήταν η σειρά Bourne - αλλά αποτυγχάνει θεαματικά. Κάθε στοιχείο αυτής της ταινίας που συνδυάζεται για να φτιάξει το σύνολο της αξίζει κακής κριτικής. Η ιστορία είναι ερασιτεχνική. Όταν φτάσετε στο τέλος της ταινίας, θα θυμάστε...
Ο Πλανήτης Των Πιθήκων (2001)
Δεν τα κατάφερε ο Τιμ Μπάρτον σ αυτή την επανέκδοση της πρωτότυπης ταινίας του '60 καθώς υστερεί και από την original αλλά και κατά πολύ από τις μεταγενέστερες όπως Η Εξέγερση και Η Αυγή. Το σενάριο μοιάζει λίγο αδέξιο και η σκηνοθεσία φτωχή ακόμα κι αν λάβουμε υπόψη το γεγονός οτι γυρίστηκε 18 χρόνια πριν. Το ίδιο ισχύει και για τον Μαρκ Γουόλμπεργκ που στα νιάτα του δε "γεμίζει"...