Βγηκαμε απο την αιθουσα του κινηματογράφου ολοι με εναν κομπο στον λαιμο. Κατα την διαρκεια της ταινιας τα συναισθήματα ειχαν σκαμπανεβασματα. Στην μια φαση θα μας εβλεπες ολους να κλαίμε (σίγουρα και με υπολοιπα απο προσωπικες μας στιγμές) και στην αλλη φάση να πεθαίνουμε απο τα γελια. Απίστευτη ερμηνεία απο ολους τους ηθοποιούς!!! (Μας επαιζαν στο μικρο τους δαχτυλακι) Αλλα αξιέπαινη...
Αυτή η ταινία δεν έχει και τόσο ενδιαφέρουσα υπόθεση, δεν είναι επαρκώς σκηνοθετημένη, ορισμένοι ηθοποιοί κακώς επιλέχθηκαν για να παίξουν σ' αυτή την ταινία. Είναι μια μέτρια ταινία. Εάν κανείς τη συγκρίνει με άλλες πολεμικές ταινίες τού παρελθόντος, μετά βίας θα έβαζε βαθμό 1 ή 2. Εάν κανείς τη συγκρίνει με άλλες πολεμικές ταινίες που βγαίνουν τα τελευταία χρόνια, ίσως να έβαζε...
Ο Άλλος Μου Εαυτός (2011)
Μετα δυσκολίας μπορώ να χαρακτηρίσω την ταινία οικογενειακή, αφού το σενάριο πείθει ηλικίες με μονοψήφιο νούμερο. Ούτε και ο προφανής συμβολισμός της κούκλας πείθει. Προφανώς στην Αμερική το μοτίβο δουλεύει, αφού πληρώθηκαν τόσα μεγάλα ονόματα για να συμμετέχουν. Θα την έβλεπα μόνο παραμονή Χριστουγέννων το μεσημέρι με τη μικρή μου κόρη στα πρόθυρα ύπνου. Τίποτα παραπάνω