Πραγματικά μια μεγαλειώδης ταινία, τόσο για τη δραματική ιστορία της όσο και κινηματογραφικά για τις ερμηνείες της. Πέρα από το άξια κερδισμένο Όσκαρ της Τζούλιαν Μούρ, να επισημάνουμε και τις εμφανίσεις του Άλεκ Μπάλντουιν σε έναν πολύ ήρεμο και υποστηρικτικό ρόλο, αυτό του συζύγου και τις Κρίστεν Στιούαρτ, του μαύρου πρόβατου της οικογένειας που έχει όμως τη πιο ουσιαστική σχέση...
Ο Λίαμ Νίσον σε έναν ρόλο, όχι τόσο συνηθισμένο γι αυτόν μέχρι τότε, αλλά σε έναν πολύ συνηθισμένο χολιγουντιανό ρόλο: ένας πρώην πράκτορας του οποίου η οικογένεια απειλείται από εγκληματίες. Φυσικά, όντας υπερήρωας, θα καταφέρει να σωθεί ο ίδιος από τις πιο απίθανες καταστάστεις, να σώσει όλους τους καλούς και να σκοτώσει όλους τους κακούς! Κατά τα άλλα, πρόκειται για μια καλοστημένη...
Spider-Man: No Way Home (2021)
Το θέμα με τις ιστορίες αυτές είναι ότι είναι ιδανικές για επαναφορές ηρώων και χιούμορ... αλλά όχι ιδανικές για σοβαρές πλοκές ή χαρακτήρες. Εν πάση περιπτώσει, μου άρεσε να βλέπω τους παλιούς χαρακτήρες να επιστρέφουν και να μας διασκεδάζουν, αλλά αυτή ήταν η λιγότερο αγαπημένη μου από τις spiderman ταινίες της Marvel. Οι προηγούμενες ιστορίες, ειδικά οι πρώτες, λειτούργησαν καλά...