Αρετή και αμαρτία στο ίδιο μέτρο. Όλες οι αποχρώσεις του γαλλικού κινηματογράφου είναι παρούσες σε αυτό το σαγηνευτικό-πικρό δράμα στο οποίο το χιούμορ και η ειρωνεία, τα κυνικά επίπεδα και η σκληρότητα σε διάφορες μορφές, ο έρωτας και η πτώση του έρωτα, οι φόβοι και η χαρά αντικατοπτρίζονται με παράξενο και ακριβή τρόπο. Οι χαρακτήρες, οι διάλογοι, η κρίση, το άγνωστο μέτωπο σε...
Αν και ποτέ δε μου άρεσαν τέτοια ψυχολογικά θρίλερ με πνεύματα κτλ, τη πρώτη φορά που το είδα στο σινεμά είχα μείνει άφωνος. Κάθε φορά που το βλέπω ξανά από τότε, μου κάνει εντύπωση κάθε φορά. Σκηνοθεσία, ήχος, σενάριο, όλα είναι τόσο προσεγμένα. Καμία σχέση με όλα τα υπόλοιπα εμπορικά θρίλερ-τρόμου
Στα Όρια του Αύριο (2014)
Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...