Ο Ολλανδός Paul Verhoeven επιβεβαιώνει ότι είναι ένας λαμπρός σκηνοθέτης της εποχής μας. Αυτή η ταινία περιγράφει τα δυνατά συναισθήματα, για το πάθος που μας έχει δώσει η φύση. Δεν πρέπει να το κρύβουμε, αυτή είναι η φύση μας. Επίσης αυτή η ταινία έχει να κάνει με το πώς μπορείς εύκολα να χειραγωγήσεις τους ανθρώπους με τη βοήθεια της θρησκείας, πώς κάποιος βγάζει πολλά χρήματα...
Η αλήθεια είναι ότι έχει γίνει εξαιρετική δουλειά στα γραφικά, τα οποία είναι πολύ αληθοφανή. Εκτός ίσως από τη σκηνή του Τζόνσον και της γυναίκας του μέσα στο φουσκωτό στο πλημμυρισμένο Σαν Φρανσίσκο, όπου φαίνεται η ένθεση των χαρακτήρων στη σκηνή. Εκτός από αυτό, δεν υπάρχει κινηματογραφικά τίποτα άλλο να προσέξουμε, καθώς σενάριο, πλοκή, ηθοποιία είναι παντελώς αδιάφορα
Στα Όρια του Αύριο (2014)
Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...