Πρώτα από όλα να πω πως ήταν μια καταπληκτική παραγωγή. Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι βγαλμένη από μεγάλα studios του Χόλιγουντ. Πολύ καλή σκηνοθεσία, φωτογραφίες, κάμερες, σκηνικά κτλ Επίσης, η μουσική ήταν καλή, τουλάχιστον αυτό λένε οι περισσότεροι, το ίδιο νομίζω κι εγώ. Οι ηθοποιοί πολύ καλοί επίσης. Τι να πούμε για τον Μάινα... φοβερός όπως πάντα, πολύ καλοί και οι πρωταγωνιστές...
Η ταινία έχει ενδιαφέρον εάν την προσεγγίσει ο θεατής με τα μάτια ενός ανθρώπου που ενδιαφέρεται για τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρούν τα συστήματα. Ωστόσο θα ήθελα περισσότερο βάθος στα δρώμενα ανάμεσα στην οικογένεια και στην σκιαγράφηση των χαρακτήρων. Η κόρη με την ψυχική διαταραχή φέρει αλλαγές και ανατρέπει δυναμικά που είναι δυσλειτουργικά και δεν πρέπει να προσεγγίζεται...
Οι Τρεις Πινακίδες Έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι (2017)
Και ναι, αυτή πρέπει να είναι η καλύτερη ταινία του 2017. Έχει τα πάντα και τα έχει πολύ. Ακόμα κι αν δεν ξέρεις τις βραβεύσεις, το μυρίζεσαι οτι εδώ παίζεται κάτι μεγάλο. Εξαιρετικός όπως πάντα ο Γούντι Χάρελσον, πιθανόν να έπαιρνε κι εκείνος το Όσκαρ αν ο ρόλος του δε σταματούσε στη μέση της ταινίας. Ρεσιτάλ ερμηνείας και από τον Σαμ Ρόκγουελ που απέσπασε το πρώτο όσκαρ της...