Προφανώς ο τίτλος παραπέμπει στο γνωστό σύνδρομο της Στοκχόλμης όπου τα θύματα απαγωγών αναπτύσσουν κάποια συμπάθεια προς τους απαγωγείς τους. Δεν μπορώ να πω ότι η ταινία ήταν κακή αλλά είχε κάποια λογικά κενά και κυρίως το ερώτημα πως δεν βρήκε κάποιο τρόπο η Τερέζα πάλμερ να διαφύγει από το σπίτι στο οποίο ήταν περιορισμένη, καθώς και το όχι τόσο ξεκάθαρο τέλος του απαγωγέα....
Υπεροχη ταινια που αγγιζει ευαίσθητες χορδες σε μια περιοδο αλλεπαλληλων πιεσεων πανταχοθεν. Υμνει την σπουδαιοτητα του απλου ως παιξιμο, ως εικονα. Στελνει αβιαστα πολλα μηνυματα στον "εσωτερικο σκληρό" μας. Ο θεος προερχεται απο το αγνο και εμπεριεχεται σε καθετι αγνο, το ζευγαρι οταν βαδιζει πνευματικα συμπορευεται ως το τελος, η αμφισβητηση εντοπιζεται ακομη και στον ιδιο τον...
Η Ζωή Είναι Ωραία (1997)
Υπέροχη ταινία. Η καλύτερη της τελευταίας 25ετίας! Από σύλληψη, παίξιμο, σενάριο, ένα θαύμα! Σε κάνει και γελάς, αλλά συγχρόνως σε συγκινεί τόσο γλυκά... Τέτοιες ταινίες σπανίζουν! Η δε μουσική του ανεπανάληπτη. Η συνεργασία Πιοβάνι - Μπενίνι έκανε το θαύμα της! Θα την έχω δει πάνω από δέκα φορές!