Τι να πούμε τώρα γι αυτή τη ταινία...πρόκειται για την 24η ταινία που σκηνοθέτησε ο Κλιντ Ίστγουντ και από τις λίγες στις οποίες δεν συμμετείχε ως ηθοποιός. Δύο κερδισμένα όσκαρ για τον Σον Πεν και τον Τιμ Ρόμπινς και άλλες 4 υποψηφιότητες. Η δύναμη της ταινίας εκτός από τα τρία μεγάλα ονόματα είναι οι σκοτεινοί χαρακτήρες που υποδύονται. Ο Τιμ Ρόμπινς ζει μέσα στις δικές του δυστυχίες...
Αυτή η ταινία δεν έχει και τόσο ενδιαφέρουσα υπόθεση, δεν είναι επαρκώς σκηνοθετημένη, ορισμένοι ηθοποιοί κακώς επιλέχθηκαν για να παίξουν σ' αυτή την ταινία. Είναι μια μέτρια ταινία. Εάν κανείς τη συγκρίνει με άλλες πολεμικές ταινίες τού παρελθόντος, μετά βίας θα έβαζε βαθμό 1 ή 2. Εάν κανείς τη συγκρίνει με άλλες πολεμικές ταινίες που βγαίνουν τα τελευταία χρόνια, ίσως να έβαζε...
Ο Δρόμος (2009)
Με το πλεόνασμα μετα-αποκαλυπτικών ταινιών που υπάρχει στον σημερινό κινηματογράφο, ο Δρόμος κάνει αυτό που πολύ λίγες ταινίες σε οποιοδήποτε είδος φαίνονται ικανές να κάνουν. Εδώ πρόκειται για μια ταινία που με τη δική της διορατικότητα αποτυπώνει τον ρεαλισμό της φρίκης ενός ολοκαυτώματος, συνδυάζοντας το απόλυτα χειρότερο δυνατό μέλλον με τα πιο βαθιά όμορφα ανθρώπινα χαρακτηριστικά...