Το Κόκκινο Σπουργίτι δεν είναι αυτό που φαίνεται και αυτό είναι πραγματικά καλό. Επανενωμένη με τον σκηνοθέτη Φράνσις Λόρενς, η Τζένιφερ Λόρενς φέρνει την πρωταρχική δύναμη σε αυτό το κρύο και σκληρό θρίλερ. Δεν είναι μια ταινία δράσης, καθώς δεν έχει σχεδόν καμία ροή δράσης, αλλά είναι ένα έξυπνο και μελετημένο πολιτικό δράμα. Είναι μία από αυτές τις λίγες ενδιαφέρουσες περιπτώσεις...
Είδα την ταινία λίγο πριν τα μεσάνυχτα στο θέατρο, με πολύ λίγο κόσμο... προφανώς, το στυλ της ταινίας δεν είναι το γνωστό εμπορικό, που τρέχουν όλοι σαν τα πρόβατα... Τέλος πάντων, η ταινία έχει νόημα, έχει βάθος και απόκριση στον θεατή και από εκείνη την ημέρα νιώθω τα συναισθήματα της ταινίας ανεξάρτητα από τα διάφορά της προβλήματα, τα οποία συνοψίζονται στο βάθος των αγώνων...
Ο Κύριος και η Κυρία Αντελμάν (2017)
Αρετή και αμαρτία στο ίδιο μέτρο. Όλες οι αποχρώσεις του γαλλικού κινηματογράφου είναι παρούσες σε αυτό το σαγηνευτικό-πικρό δράμα στο οποίο το χιούμορ και η ειρωνεία, τα κυνικά επίπεδα και η σκληρότητα σε διάφορες μορφές, ο έρωτας και η πτώση του έρωτα, οι φόβοι και η χαρά αντικατοπτρίζονται με παράξενο και ακριβή τρόπο. Οι χαρακτήρες, οι διάλογοι, η κρίση, το άγνωστο μέτωπο σε...