Ενα παραμυθάκι αλλά ταυτόχρονα και ένα αρκετά πρωτότυπο και ρομαντικό σενάριο που μόνο στις ταινίες μπορεί να συμβεί. Από τις πρώτες και πιο γνωστές ρομαντικές κωμωδίες της δεκαετίας του 90 με πρωταγωνιστές τον Νίκολας Κειτζ στο ξεκίνημα του και τη Μπρίτζετ Φόντα σε μικρή ηλικία. Χαριτωμένη ταινία, ανάλαφρη με happy ending, γυρισμένη στη Νέα Υόρκη φυσικά, επιβεβαιώνει τη θεωρία...
Λοιπον, η ταινία δεν μου αρεσε καθόλου! Δεν θελω να γίνω κακος αλλά αρχικά ας ξεκινήσουμε από τον κάμερα μαν..φίλε επιληψία έχεις ; Δεύτερον, η σκηνοθεσία απαίσια από την μια σκηνή στην άλλη χωρίς νοημα. Τρίτον, περίμενα 2 ωρες μέχρι να αποκτήσει λιγο νοημα (τελικά δεν απέκτησε ποτε)
Δέκα Δολοφόνοι για τον Ντετέκτιβ Μάρλοου (1975)
Το Δεκα Δολοφονοι για τον Ντετεκτιβ Μαρλοου είναι μια μεγάλη γιορτή της απόλυτης πρωτοτυπίας του Ρόμπερτ Μίτσαμ. Αναγγέλλει επίσης την άφιξη του Ντικ Ρίτσαρντς ως υποσχόμενου νέου αμερικανικού σκηνοθέτη. Την ημέρα που το είδα, βρήκα τον εαυτό μου να περιγράφει ατάκες από σκηνές σε φίλους Είναι πράγματι, η πιο υποβλητική από όλες τις αστυνομικές ταινίες που γυρίστηκαν αυτή την εποχή...