Παραμυθάκι με ωραίο περιτύλιγμα και ευτυχισμένες καταστάσεις, και με μερικές πινελιές πολέμου και μιας περίεργης ομάδας ανθρώπων, έτσι για να διαφέρει από όλες τις άλλες ρομαντικές ιστορίες. Παρόλα αυτά πρέπει να παραδεχτώ ότι αυτή η πλοκή δίνει μία ιδιαιτερότητα. Η Lily james δεν πείθει στο ρόλο της συγγραφέα ούτε ο Μίσιελ Χούισμαν στον ρόλο του αγρότη, αλλά υποθέτω σε αυτού του...
Δεν ξέρω αν είστε φαν της Γιόχανσον, αλλά εμένα δε με έπεισε ούτε μια στιγμή. Ακατάλληλη η επιλογή της, χρειαζόταν μια άλλη πρωταγωνίστρια με καλύτερη παρουσία, που να γεμίζει τον "χώρο". Πολύ μικρός ο ρόλος του Φρίμαν επίσης. Κατά τα άλλα ο Μπεσόν ξέφυγε τελειώς σεναριακά, ειδικά προς το τέλος σε μακρινά μονοπάτια της επιστήμης, αλλά και κατά την υπόλοιπη ταινία με πολύ αίμα. Μια...
Στα Όρια του Αύριο (2014)
Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...