Να ξεκινήσουμε με τα θετικά. Η ταινία έχει άριστη σκηνοθεσία, εξαιρετική ατμόσφαιρα και σκηνικά, τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά. Γυρίστηκε όντως στη Νορβηγία, όπου εξελίσσεται και η ιστορία και εκμεταλλεύεται άριστα τις τοποθεσίες της με αρκετές εντυπωσιακές λήψεις από ψηλά. Η ιστορία ωστόσο είναι τόσο συνηθισμένη. Ένας serial killer, ένας αστυνομικός με προβληματικό παρελθόν...
Το 1954, ο ομοσπονδιακός αστυνομικός Teddy Daniels και ο νέος συνεργάτης του, Chuck Aule, ταξιδεύουν από το Σιάτλ στο νησί Shutter, ένα νησί-φρούριο, για να ερευνήσουν την εξαφάνιση μίας ασθενούς εκεί, της Rachel Solando. Η Rachel είχε μεταφερθεί στο ίδρυμα Ashcliffe, για ψυχικά διαταραγμένους επικίνδυνους εγκληματίες, γιατί έπνιξε τα τρία παιδιά της. Ο Teddy είναι βετεράνος στρατιώτης...
Βίαιη Δικαιοσύνη (2016)
Εδώ τα πράγματα είναι αμφίρροπα. Από τη μία η συνηθισμένη χολιγουντιανή υπερβολή καθώς ένας σούπερ μπαμπάς προστατεύοντας την κόρη του σκοτώνει όποιον βρει στο πέρασμα του. Από την άλλη δεν μπορούμε να παραβλέψουμε τη διαφορετικότητα του ρόλου του Mel Gibson αυτή τη φορά, ο οποίος αν και σε μεγάλη ηλικία έχει την ένταση και το παρουσιαστικό ενός νεότερου ηθοποιού. Να υπογραμμίσουμε...