Ενώ βρήκα το "Η Διαδοχή" τρομακτικό - μια ταινία που έχει πολλά κοινά με αυτή εδώ - θα δίσταζα να περιγράψω το Μεσοκαλόκαιρο ως τέτοιο. Έχει κι αυτό το μερίδιό της σε μια φρικτή ιστορία, αλλά η πιο γήινη φύση της επικεντρώνεται στον τρόμο και τα συναισθήματα του ανθρώπου. Είναι μια από τις πιο εντυπωσιακές και καταθλιπτικές ταινίες τρόμου που έχω δει εδώ και πολύ καιρό. Το ξεκίνημα...
Λαμπρή, πολύ καλά προσασμοσμένη, εξαιρετικά δραστική θεματική του νεαρού βασιλιά Χένρι του 5ου. Με αργό ρυθμό, αλλά με καλό, στοχαστικό τρόπο, με σπουδαία και αγωνιώδη μουσική και τη Μάχη του Αγκινκούρ να απεικονίζεται ρεαλιστικά. Μου πήρε λίγα λεπτά για να αναγνωρίσω τον Joel Edgerton καθώς ήταν μεσήλικας και με μια ιδιαίτερη προφορά. Ωστόσο, αναμφίβολα, ο Timothee Chalamet κυριαρχεί...
The Pacific (2010)
Πρώτα απ' όλα είμαι οπαδός του πρώτου "Στη Πρώτη Γραμμή", μιας κι εδώ έχουμε προφανώς κάτι αντίστοιχο και μεταγενέστερο. Αναρωτιέμαι πως το The Pacific έχει πάει τόσο λάθος. Πρώτον, ανάπτυξη χαρακτήρων, δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζουμε τους χαρακτήρες και έτσι δεν μας ενδιαφέρει όταν αρχίζουν να πεθαίνουν. Δεύτερον, αρκεί ένα πολυβόλο και οι Ιάπωνες κάνουν τα υπόλοιπα (σκοτώνονται δηλαδή)...