Μια ταινία που ακολουθεί έναν γερμανό στρατιώτη σε διάφορες φάσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, του οποίου η πίστη στη πατρίδα γεμίζει αμφιβολίες καθώς ανακαλύπτει τη βαθύτερη ιδεολογία του Γ' Ράιχ. Μια τίμια γερμανική παραγωγή, με αρκετές πολεμικές σκηνές και με καλή αφήγηση μέσα από τα μάτια ενός στρατιώτη, αντικατοπτρίζει μια άλλη πλευρά της "κακής" Γερμανίας, αυτής των ανθρώπων...
Εδώ τα πράγματα είναι αμφίρροπα. Από τη μία η συνηθισμένη χολιγουντιανή υπερβολή καθώς ένας σούπερ μπαμπάς προστατεύοντας την κόρη του σκοτώνει όποιον βρει στο πέρασμα του. Από την άλλη δεν μπορούμε να παραβλέψουμε τη διαφορετικότητα του ρόλου του Mel Gibson αυτή τη φορά, ο οποίος αν και σε μεγάλη ηλικία έχει την ένταση και το παρουσιαστικό ενός νεότερου ηθοποιού. Να υπογραμμίσουμε...
Θα σε Περιμένω, Πάντα (2016)
Μία άλλη εκδοχή του P.S. I Love You, 10 σχεδόν χρόνια μετά. Αν και υποτίθεται οτι είναι πιο σκοτεινό και πιο εκλεπτυσμένο, ξεφεύγοντας από τη ρομαντική κομεντί που είναι το P.S. I Love You, δεν καταφέρνει να γίνει καλύτερο, ούτε καν ισάξιο, καθώς μόλις καταλάβεις τι γίνεται, ξέρεις και την υπόλοιπη ταινία. Θα συμφωνήσω απόλυτα με το προηγούμενο σχόλιο. Η ταινία γρήγορα γίνεται βαρετή...