Λίγο αφότου ο Τσάκι Τσαν αποφάσισε να γίνει εμπορικός. Εκτός από πολύ καλό ξύλο, κάνει και τα υπόλοιπα πολύ καλά. Δε θα το παρεξηγήσουμε όμως πολύ, ήταν η εποχή της άνθισης αυτών των ταινιών δράσης με ήρωες χαρακτήρες που βαράνε χωρίς να παθαίνουν το παραμικρό. Γουίλις, Σβανζενέγκερ, Σταλόνε, Βαν Νταμ, Σιγκάλ, Λούγκρν, Νόρις κτλ κτλ
Δεν πρόκειται να μιλήσω για την ταινία ως ταινία γιατί κατά τη γνώμη μου είναι άσκοπο. Όλοι γνωρίζουμε την ιστορία. Επώδυνη, πικρή, μελαγχολική. Αυτό που δεν γνωρίζαμε, αυτό που δεν μπορούσαμε να φανταστούμε είναι αυτό που ήταν στο μυαλό του Joe Paterno. Τώρα έχουμε μια εύλογη, βαθιά ανθρώπινη εκδοχή της, στα μάτια του Al Pacino. Είδα έναν αξιοπρεπή άνθρωπο της γενιάς του να αντιμετωπίζει...
Μη μου Χαλάς τη Μέρα (2013)
Ο Σβαρτσενέγκερ γέρασε και το παραδέχεται. Όμως ακόμα γεμίζει τον κινηματογραφικό φακό και με τη παρουσία του αλλά και με τα ακόμα μέχρι σήμερα αυστριακο-Αγγλικά του. Θα στεκόταν η ταινία χωρίς τον Σβαρτσενέγκερ; Πιθανόν. Σταθερή αξία και παντοτινή, όχι τόσο ως ποιότητα ηθοποιού, αλλά αμερικανικού θρύλου. Ο Τζι Γουν Κιμ κάνει μια εξαιρετική σε όλα σκηνοθεσία (για την εμπειρία του),...