Δεν πρόκειται να μιλήσω για την ταινία ως ταινία γιατί κατά τη γνώμη μου είναι άσκοπο. Όλοι γνωρίζουμε την ιστορία. Επώδυνη, πικρή, μελαγχολική. Αυτό που δεν γνωρίζαμε, αυτό που δεν μπορούσαμε να φανταστούμε είναι αυτό που ήταν στο μυαλό του Joe Paterno. Τώρα έχουμε μια εύλογη, βαθιά ανθρώπινη εκδοχή της, στα μάτια του Al Pacino. Είδα έναν αξιοπρεπή άνθρωπο της γενιάς του να αντιμετωπίζει...
Δεν περίμενα πολλά από αυτή την γνωστή ιστορία παραμυθιού που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1812. Αν οι αδελφοί Γκρίμμ ζούσαν σήμερα για να παρακολουθήσουν αυτήν την σύγχρονη έκδοση με πρωταγωνίστρια την αθλητική και ελκυστική Gemma Arterton ως Γκρέτελ και τον σκληρό της αδελφός Χάνσελ που έπαιξε ο ευέλικτος ηθοποιός Τζέρεμι Ρέννερ, νομίζω ότι (οι αδελφοί Γκρίμ) θα εντυπωσιάζονταν...
Η Κόρη του Ράιαν (1970)
Για μενα η ταινια υπηρξε ποιητικη ονειρικη με υπεροχες εικονες απο θαλασσα και μεσα σε αυτη τη αμμουδια η πρωταγωνηστρια να περπατα ψαχνωντας για κοχυλια η την αλλαγη της ζωης της . Οι ανθρωποι της εποχης το επαρχιακο περιβαλον του χωριου η πληξη ενος γαμου και ο ερχομος του ερωτα μεσα σε γαλαζιο τουλι που στη συνεχεια βλεπουμε να φευγουν τα χρωμματα και να ερχεται η πραγματικοτητα...