Ο Jenkins σκηνοθετεί την προσαρμογή του μυθιστορήματος του '70 του James Baldwin και αυτή γίνεται μια κινηματογραφική ιστορία αγάπης που ακούει την καρδιά, με μια σκληρή αλλά τρυφερή αλήθεια που με άφησε να κλαίω και να χαμογελάω. Πρόκειται για μια καταπληκτική ταινία, τόσο οσμηρή όσο αισθησιακή, διασυνδέοντας αδιάκριτα κοινωνικά ρεαλιστικά θέματα προκατάληψης, καταπίεσης και φυλάκισης...
Προφανώς ο τίτλος παραπέμπει στο γνωστό σύνδρομο της Στοκχόλμης όπου τα θύματα απαγωγών αναπτύσσουν κάποια συμπάθεια προς τους απαγωγείς τους. Δεν μπορώ να πω ότι η ταινία ήταν κακή αλλά είχε κάποια λογικά κενά και κυρίως το ερώτημα πως δεν βρήκε κάποιο τρόπο η Τερέζα πάλμερ να διαφύγει από το σπίτι στο οποίο ήταν περιορισμένη, καθώς και το όχι τόσο ξεκάθαρο τέλος του απαγωγέα....
Mad Max: Ο Δρόμος της Οργής (2015)
Θα διαφωνήσω, έχει φοβερά σκηνικά και οπωσδήποτε χρειάστηκε να πέσουν πάρα πολλά χρήματα για να φτιαχτούν όλοι αυτοί οι φανταστικοί κόσμοι. Είναι μια περιπέτεια που συνεχόμενα για δύο ώρες γίνονται πράγματα, ανατροπές. Μπορεί να έχει πολλή βία, κακή μουσική και αποκρουστικές καταστάσεις/χαρακτήρες αλλά τα πάντα είναι προσεγμένα στη παραμικρή λεπτομέρεια. Ναι, δεν είναι για όλους,...