Αυτή η ταινία έχει όμορφη οπτική για τους θεατές: τα κοστούμια και τα σκηνικά κόβουν την ανάσα και η κινηματογράφηση είναι εντυπωσιακή. Αλλά είχα κάποια ανάμεικτα συναισθήματα όταν τελείωσε κι αυτό οφειλόταν εν μέρει στο σενάριο, που κατά διαστήματα φαινόταν βαρετό, με επιφανειακούς διαλόγους και κάποια απότομα άλματα στο χρόνο, με τα οποία προσπάθησαν να ξεπεράσουν ανεπιτυχώς...
Ο πόλεμος έχει σχεδόν τελειώσει, πιθανότατα μέσα σε 2-3 εβδομάδες και υπάρχουν μόνο 5 τύποι σε ένα άρμα μάχης που εξουδετερώνουν όσους από τους Γερμανούς έχουν μείνει. Και ξαφνικά τα πάντα εξαρτώνται από αυτούς. Συγκεκριμένα, μια μονάδα με μάγειρες και μηχανικούς μένει ανυπεράσπιστη και, αν χτυπηθεί από τους Γερμανούς, ολόκληρη η μεραρχία θα διαλυθεί. Και όλοι γνωρίζουμε τι θα μπορούσε...
Ο Αρχιτσιγκούνης (2016)
Δυστυχώς ο "Ραντίν" υποφέρει από υπερβολική υπερβολή! Ο πρωταγωνιστής δεν είναι απλώς τσιγκούνης. έχει εμμονή με την αποταμίευση και τη συσσώρευση χρημάτων σε σημείο που αποκόπτει τον εαυτό του από τη λογική και την κανονική ανθρώπινη επαφή. Φαίνεται περισσότερο σαν μια ψυχιατρική ταλαιπωρία παρά σαν μια κακία, μια ιδιορρυθμία ή μία πτυχή του χαρακτήρα, που σημαίνει ότι το αντιλαμβανόμαστε...