Το θέμα με τις ιστορίες αυτές είναι ότι είναι ιδανικές για επαναφορές ηρώων και χιούμορ... αλλά όχι ιδανικές για σοβαρές πλοκές ή χαρακτήρες. Εν πάση περιπτώσει, μου άρεσε να βλέπω τους παλιούς χαρακτήρες να επιστρέφουν και να μας διασκεδάζουν, αλλά αυτή ήταν η λιγότερο αγαπημένη μου από τις spiderman ταινίες της Marvel. Οι προηγούμενες ιστορίες, ειδικά οι πρώτες, λειτούργησαν καλά...
Δύσκολο να έπαιρνε το όσκαρ τελικά ο Τομ Χανκς. Όχι γιατί ο ρόλος ενός καθημερινού ανθρώπου που γίνεται ναυαγός δε του ταίριάζε, αλλά γιατί η ερμηνεία του δεν είναι ιδιαίτερη. Προσωπικά μου άρεσε το κλίμα της ταινίας και ειδικά τα πρώτα 30' που έχουν περισσότερη δράση και αγωνία. Δύσκολο επίσης να μην έχει δει κάποιος τη ταινία, καθώς είναι πολυπαιγμένη σ αυτά τα 18 χρόνια που έχει...
Η Ζωή Είναι Ωραία (1997)
Υπέροχη ταινία. Η καλύτερη της τελευταίας 25ετίας! Από σύλληψη, παίξιμο, σενάριο, ένα θαύμα! Σε κάνει και γελάς, αλλά συγχρόνως σε συγκινεί τόσο γλυκά... Τέτοιες ταινίες σπανίζουν! Η δε μουσική του ανεπανάληπτη. Η συνεργασία Πιοβάνι - Μπενίνι έκανε το θαύμα της! Θα την έχω δει πάνω από δέκα φορές!