Προφανώς ο τίτλος παραπέμπει στο γνωστό σύνδρομο της Στοκχόλμης όπου τα θύματα απαγωγών αναπτύσσουν κάποια συμπάθεια προς τους απαγωγείς τους. Δεν μπορώ να πω ότι η ταινία ήταν κακή αλλά είχε κάποια λογικά κενά και κυρίως το ερώτημα πως δεν βρήκε κάποιο τρόπο η Τερέζα πάλμερ να διαφύγει από το σπίτι στο οποίο ήταν περιορισμένη, καθώς και το όχι τόσο ξεκάθαρο τέλος του απαγωγέα....
Όταν τέλειωσε η ταινία έψαχνα να βρω μήπως έβλεπα κάποια άλλη βερσιόν της, αλλά τελικά έβλεπα αυτή. Δεν έχω καταλάβει γιατί έγινε τέτοιος ντόρος με αυτή. Αξιοπρεπής, με ωραία μουσική και ωραίους χαρακτήρες, αλλά όχι τόσο δυνατή όσο θα περίμενε κανείς με τόσα που έχουν ειπωθεί. Αξίζει να τη δείτε μια φορά
Κάθαρση: Αναρχία (2014)
Δεν ενθουσιάστηκα. Ο Φρανκ Γκρίλο δε γεμίζει τα πλάνα ως πρωταγωνιστής, ειδικά στο ρόλο του ήρωα που ως συνήθως δε παθαίνει τίποτα. Η επικίνδυνη περιπλάνηση και η συνεχής καταδίωξη των κεντρικών ηρώων στο Λος Άντελες μου θύμισε αρκετά το Cloverfield. Γενικά, μια χλιαρή ταινία, βασισμένη σ ένα ομολογουμένως ενδιαφέρον σενάριο που ανακυκλώνεται όμως στα συνεχή sequel του και βρίσκει...