Ευχάριστη ταινία που δείχνει αυτό που περιγράφει ο τίτλος. Ο Γούντι Αλλεν έβαλε τον νεαρό σωσία του ως πρωταγωνιστή να παίξει το ρόλο που έπαιζε ο ίδιος πριν δεκαετίες. Καλή γλυκόπικρη πλοκή χαλαρη χωρίς πιεση με την κλασσικη αφηγηση και το πιάνο. Η φωτογραφια εναρμονιζεται με τον ρομαντικό χαρακτήρα της ταινίας και δίνει ένα βελούδινο σκηνικό που προς στιγμην πάει να ράγισει αλλά...
Αν ήταν ένα ντοκιμαντέρ 45 λεπτών, θα έλεγα εντάξει, να το δούμε. Όταν γίνεται όμως μία ταινία διάρκειας μιάμισης ώρας... Θα πρέπει να αστειεύεστε! Η ταινία ήταν υποψήφια για 5 Όσκαρ - αυτό είναι γελοίο. Μία κλασική ταινία επιβίωσης, με έναν πρωταγωνιστή, σε ένα στατικό σημείο για 45 λεπτά. Τουλάχιστον σε ταινίες όπως ο Ναυαγός υπήρχε μία σκηνοθεσία, μία εξέλιξη και μία βασική...
Στα Όρια του Αύριο (2014)
Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...